به هر حال قهرمانی ایتالیا بهتر از قهرمانی برزیل، انگلیس و یا آلمان و فرانسه است.

اما هیچکدوم آرژانتین نمی شن.

خداحافظ آرژانتین محبوب

دوست داشتن را درک می کند، از دست دادن را می فهمد، حقارت اجتماعی را اگر برایش تفهیم کنند، بر نمی تابد. دامنه تنفرش شدید نیست. این کار است که به او هویت می دهد نه رفتارهای فردی و افکارش.

در اوج عصبانیت هم قادر به خلق یک اتفاق یا تصمیم گیری لحظه ای (خوب یا بد) نیست، از کسی که قرار است مجازات شود، کمک می گیرد و در نهایت مجازات شونده برایش انتخاب می کند که چه بکند ...

"لعنت به شیطان"، فیلم رو حتما ببینید.

آنزمان که طایفه ای از کرمانجهای شمال خراسان به جشن و پایکوبی پرداختند. آواز خواندند و رقصیدند.

ایرائیم بگ، خان توپر (Topar) به همه سور داد و جوانان برنو به دست، آسمان را تیرباران کردند.

پسری متولد شده بود.

نامش را مهدی نهادند.

آری امروز آن روز است،

و من اکنون ۳۰ سال دارم.